Stoppen met promoveren
Stoppen? Is dat een optie dan?
Een punt waar ik niet omheen kan en wat vormend is geweest in mijn ervaring met werk en de keuze voor mijn doelgroep: het stoppen met mijn eigen promotietraject. Ik stuitte na anderhalf jaar ploeteren op een combinatie van fibromyalgie en burn-out, deed een half jaar intensief aan re-integratie en werd na drie weken fulltime werk opnieuw ziek…
Ik neem je graag mee op mijn reis, want stoppen met een promotie, dat doe je niet zomaar (of liever zelfs helemaal niet). Tijdens het doen van een promotie zijn er een aantal factoren die bijdragen aan het welzijn van de promovendus/promovenda en de kwaliteit van het werk: je interesse in het onderwerp, de relatie met je begeleiders, het gevoel op je plek te zijn/ steun van collega’s, je doorzettingsvermogen, je vermogen om te gaan met tegenslagen en je vermogen om overzicht te houden en je takenpakket te managen. Daarnaast kunnen er natuurlijk nog persoonlijke zaken spelen. Al deze factoren hoeven niet elke dag 100% oké te zijn, maar als er meerdere zaken in het rood komen, wordt het promoveren als geheel een stuk zwaarder.
Laat ik voor mezelf, en jullie, zo eerlijk zijn om toe te geven dat het onderwerp van mijn promotie me steeds minder ging boeien. Het idee was dat ik een framework zou maken gebaseerd op argumentatietheorie, om sterke en zwakke argumenten uit studies naar cognitieve verwerking te analyseren. Het begon goed, omdat het iets nieuws was, en een combinatie was van psychologie (wat ik gestudeerd had) en argumentatieleer. Het stukje argumentatieleer bleek echter taaier dan ik had verwacht – which I should have known; het heet niet voor niks ‘leer’. Ook bleek het voorziene raamwerk minder passend voor het aanwezige materiaal, én bleek dit materiaal moeilijk verkrijgbaar. Frustratie alom. Ik had een aantal side projects met bachelorstudenten, wat het werk leuker maakte, maar de cohesie van de promotie niet ten goede kwam. Daarnaast had ik een aantal side projects met het promovendi bestuur, zoals activiteiten organiseren, me bemoeien met beleid en bier drinken, wat ook niet altijd hielp voor de concentratie 😉
Als psycholoog op een afdeling met communicatiewetenschappers, Neerlandici en tweede-taal-experts, voelde ik me niet altijd thuis. Veel onderzoek vond ik interessant, ik heb altijd een liefde gehad voor talen, maar stond ver weg van mijn onderwerp, waardoor samenwerking lastig was. Gelukkig waren de meeste collega’s altijd wel in voor een praatje en is er flink wat gebakken voor de afdeling.
Mijn persoonlijke en sociale leven was tumultueus en eigenlijk zat ik niet sterk genoeg in mijn vel om voldoende doorzettingsvermogen en overzicht te hebben voor mijn promotie. Wat er eerst kwam – de fibromyalgie/pijn of verminderd werkplezier en stress – ik weet het niet meer en zal er ook niet meer achter komen. Wat ik wel weet, is dat de pijnklachten na mijn re-integratie zo snel weer terugkwamen, dat de werkomgeving wel een bepalende factor moest zijn. En dat ik dus beter op zoek kon gaan naar een andere omgeving…
Zo als ik in mijn verhaal al zei: het is niet leuk (understatement) om ziek te worden van je werk, maar het heeft mij wel veel gebracht. Als je weet welke van je kwaliteiten, wensen en eigenschappen helpend zijn en welke niet, kun je beter kiezen wat er bij je past. Voor mij was dat kennis overbrengen en interactie met studenten, wat ik vond bij als tutor bij Psychologie aan de Erasmus Universiteit (en later als docent CIW aan de UU), en als freelance scriptiebegeleider bij Focus op Afstuderen en Scriptiebegeleiding Utrecht.
Stoppen met promoveren werd hierdoor de makkelijkste beslissing van mijn leven. Hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat je zonder slag of stoot moet stoppen of opgeven. Ik vind alleen dat mijn ‘stoppen’ illustreert dat het een optie is – en niet het einde van de wereld. Zowel stoppen als doorgaan is een keuze, waar je meer achter staat als je deze bewust maakt. Om deze keus bewust te kunnen maken, hoef je alleen maar jezelf beter te leren kennen. Appeltje, eitje, toch? 😉
Wat kies jij? Hulp nodig bij deze keuze? Let me know!